قدیم قدیما...

از سال 82 شروع به نوشتن کردم. نوشتن آنلاین البته، چون آفلاینش که برمیگرده به سالهای خیلی دورتر. از وقتی که "آدم بزرگ" شدم و این وبلاگو ول کردم، جاهای دیگری نوشتم. دوستای دیگری پیدا کردم، و... آدم دیگری شدم. حالا اما وقتی خوب نگاه می کنم به این نوشته ها، میبینم هیچ دوستی ای یا وبلاگی به اندازه اینجا باهام صادق نبوده. اینجا، من بچه بودم. بچه ای که هیچ نمی دونه وقتی بزرگ شد چیا قراره پیش بیاد. وبلاگشو هم خیلی جدی می گیره، و برای دوستای آنلاینش احترام زیادی قائله.

الان از اون دوستا فقط 2 تاشونو هنوز دارم. اونم نه خیلی نزدیک. دلم برای همه تنگ شده. امیدوارم سالم و خوشحال باشن و اگه گاهی به وبلاگهای قدیمیشون سر می زنن، یادی هم از ما بکنن!

/ 0 نظر / 2 بازدید